Masalı sesli dinleyin:
Bir varmış, bir yokmuş. Ağaçların gökyüzüne uzandığı yemyeşil bir ormanda, doğayı çok seven Elif adında küçük bir kız yaşarmış. Güneşli bir sabah ormanda gezinirken cılız bir ses duymuş:
“Lütfen yardım edin, çok susadım ve üşüyorum!” Elif sesin geldiği yere koştuğunda, üzerine büyük bir dal düşmüş, boynunu bükmüş minik bir Güneş Çiçeği görmüş. Çiçek, büyüyebilmek için suya, güneşe ve havalanmış toprağa ihtiyacı olduğunu ama düşen dal yüzünden bunlara ulaşamadığını söylemiş.
Elif hemen kolları sıvamış ve doğadaki dostlarının yardımıyla işe koyulmuş:
Güneşe kavuşmak için Kıpır adındaki sevimli sincap yardıma gelmiş. İkisi birlikte ağır dalı kenara itince, güneş ışınları çiçeğin yüzünü ısıtmış. Gökyüzünde süzülen Mavi Kuş, gagasında taşıdığı yaprak dolusu çiğ damlasını getirip usulca çiçeğin köklerine dökmüş. Toprağın altından çıkan çalışkan karıncalar, hızla minik tüneller kazarak toprağı yumuşatmış ve köklerin rahatça hava almasını sağlamış.
Bütün ihtiyaçları karşılanan Güneş Çiçeği hızla canlanmış, sapsarı yapraklarını açarak etrafa mis gibi bir koku yaymış. Gülümseyerek arkadaşlarına bakmış:
— “Hepinize teşekkür ederim! Sayenizde hayatta kaldım,” diyerek olgunlaşan tohumlarını rüzgara bırakmış.
Bu tohumlar etrafa yayılarak ormandaki canlılara kışın yiyecek, doğaya ise yepyeni çiçekler olacakmış. Elif o gün evine dönerken çok önemli bir sırrı keşfetmiş: Doğadaki her canlı birbirine bağlıdır. Ancak hep birlikte yardımlaşıldığında dünya güzelleşir ve yaşam döngüsü devam eder. Gökten üç elma düşmüş; biri doğayı koruyanların, biri yardımlaşmayı sevenlerin, diğeri de bu masalı dinleyen güzel çocukların başına.