Masalı sesli dinleyin:
Bir zamanlar, ağaçların gökyüzüne kadar uzandığı, rengarenk çiçeklerin açtığı yemyeşil ve kocaman bir orman varmış. Bu ormanda birbirinden çok farklı ama birbirini çok seven dört yakın arkadaş yaşarmış.
Aslan Yavrusu Leo, çok güçlü ve cesurmuş ama bazen biraz sabırsızmış. Maymun Mia; ağaçların dallarında uçarcasına zıplar, en yüksek yerlere bile kolayca tırmanırmış. Kaplumbağa Tobi, yavaş yürürmüş ama çok bilgeymiş. Sırtındaki sert kabuğu onun en güvenli eviymiş ve suda yüzmeyi çok severmiş. Küçük Kuş Pırpır, minik kanatlarıyla gökyüzünde süzülür, ormanın her yerini kuşbakışı görebilirmiş.
Sıcak bir yaz mevsiminde, ormandaki küçük derenin suyu kurumaya başlamış. Bütün hayvanlar çok susamış. Ormanın en yaşlısı olan Bilge Baykuş, “Dağın ardında, suyu hiç kurumayan Gizli Göl adında bir yer var. Ancak oraya giden yol zorludur,” demiş. Dört arkadaş, ormandaki diğer hayvanlara yardım etmek için Gizli Göl’ü bulmaya karar vermişler ve yola koyulmuşlar.
Ormanın derinliklerinde yürürken yollarını kaybetmişler. Her yer birbirine benziyormuş. Leo kükreyerek yolu bulmaya çalışmış ama sesi sadece yankılanmış. O sırada Pırpır kanat çırpmış. “Merak etmeyin, ben gökyüzüne çıkıp bakarım!” demiş. Pırpır bulutların arasına kadar yükselmiş ve keskin gözleriyle Gizli Göl’ün parlayan suyunu dağın arkasında görmüş. Aşağı inip arkadaşlarına doğru yönü göstermiş.
Yolda ilerlerken karşılarına aşılması çok zor, kocaman dikenli çalılarla dolu bir alan çıkmış. Yürüyerek geçmeleri imkansızmış. Hemen Mia öne atılmış. “Ben ağaçların üzerinden size güvenli bir yol bulurum!” diyerek dallara tutunmuş ve kıvrak hareketleriyle arkadaşlarına dalların arasından geçebilecekleri güvenli bir tünel bulmuş. Tam yolu yarılamışlar ki, bu sefer de yollarını dev bir kaya kapatmış. Tobi ve Pırpır kayayı itmeye çalışmışlar ama kaya yerinden bile kıpırdamamış. Bu kez sahneye Leo çıkmış. Güçlü pençeleri ve omuzlarıyla kayaya dayanmış. “Hııııııııpp!” diye derin bir nefes almış ve var gücüyle itmiş. Kaya yavaşça yana doğru yuvarlanmış ve yolları açılmış.
Sonunda Gizli Göl’e ulaşmışlar! Su o kadar berrak ve serinmiş ki, hepsi çok sevinmiş. Ancak gölün kenarları çok dik ve kayganmış. Suya inip içmek çok tehlikeli görünüyormuş. “Ben hallederim,” demiş Tobi. Kendi ağır adımlarıyla suya atlamış. Suda bir balık kadar hızlıymış! Gölün etrafında yüzerek, herkesin güvenle inip su içebileceği, sığ ve kumlu küçük bir kıyı bulmuş. Arkadaşlarına seslenmiş ve hepsi kana kana su içmiş. Dört arkadaş, büyük yaprakların içine su doldurarak ormandaki diğer hayvanlara da su taşımışlar. Bütün orman onlara minnettar kalmış.
Gökten üç tatlı elma düşmüş: Birincisi bu masalı anlatanın başına, ikincisi bu masalı heyecanla okuyan ve dinleyen siz akıllı çocukların başına, üçüncüsü farklılıklarıyla güçlerini birleştiren ve hiç pes etmeyen küçük kahramanlarımız Leo, Mia, Tobi ve Pırpır’ın başına!
İyi uykular çocuklar.