Masalı sesli dinleyin:
Bir varmış, bir yokmuş. Geceleri yıldızların en parlak şekilde parladığı, rüzgarın ağaçların arasında tatlı ninniler fısıldadığı o büyük Uyuyan Güzel Ormanı’nda minik bir tavşan yaşarmış. Bu pofuduk tavşanın adı Pamuk’muş.
Pamuk bütün gün arkadaşlarıyla oynamış, yumuşacık çimenlerin üzerinde zıplamış durmuş. Ama akşam olup da güneş yorganını üzerine çekip uykuya daldığında, Pamuk’un uykusu bir türlü gelmemiş. Yatağında sağa dönmüş, sola dönmüş ama gözleri kapanmıyormuş.
Sonra penceresinin kenarına bilge bir baykuş konmuş. “Minik Pamuk,” demiş baykuş yumuşacık bir sesle, “Eğer uykuyu beklersen gelmez. Gözlerini kapat ve ormanın ninnisini dinle.”
Pamuk gözlerini sımsıkı kapatmış. Rüzgarın yapraklarla oynarken çıkardığı hışşş hışşş sesini dinlemeye başlamış. Sonra burnuna taze çam ağaçlarının kokusu gelmiş. Gökyüzündeki gümüş yıldızları hayal etmeye başlamış. Bir yıldız, iki yıldız, üç yıldız derken… Pamuk’un nefesi yavaşlamış ve derin, tatlı bir uykuya dalmış.
O gece ormandaki tüm hayvanlar Pamuk’la birlikte mışıl mışıl uyumuş. Rüyalarında hep beraber pamuk şekerden bulutların üzerinde zıplamışlar.
Gökten üç pofuduk bulut düşmüş; biri uykuya dalan minik Pamuk’un yatağına, biri bu masalı dinleyen güzel çocukların yastığına, diğeri de onlara iyi geceler dileyen herkesin başına! İyi geceler, tatlı rüyalar…